ถิ่นกาขาว

เวลาผ่านไปนับแต่วันที่มีการยึดอำนาจ ก็นับมาปีที่สามแล้ว
ผมเชื่อว่ามีคนจำนวนมากที่เริ่มเปลี่ยนแปลงความคิด จากที่เห็นดีเห็นงามกับการปฏิวัติรัฐประหาร เคยออกไปไชโยโห่ร้องกับผลงานของ รสช ที่ขับผู้คนที่ตนเกลียดชังออกไป ตอนนี้หลายคน(ไม่ใช่ทุกคน)เริ่มมีอาการกลืนไม่เข้าคายไม่ออก ครั้นจะออกอาการไม่เห็นด้วยรุนแรงก็ใช่ที่ ครั้นจะออกมาสนับสนุนต่อก็รู้สึกให้กระอักกระอ่วน
ว่ากันตามจริงเขาก็ไม่ต้องการคุณไปสนับสนุนเขาอีกต่อไปแล้วละครับ คือว่าง่ายๆตอนนี้คุณอยู่ในกำมือเขาแล้ว จะบีบก็ตายจะคลายก็รอด วาทะ ผมคือกฎหมาย มันก็แสดงให้เห็นความหมายที่แท้จริงของคณะนี้อยู่แล้ว
ดูได้จากทั้งเบอร์หนึ่งเบอร์สองที่แสดงความเห็นสอดคล้องต่อกันตลอด

แม้ว่าเป็นกา แต่เมื่อเห็นว่ามีสีขนขาวสะอาด จึงทำให้คนเห็นว่าเป็นหงส์
ตอนนี้คนที่คุณเคยเห็นว่าเขาเป็นหงส์ เราก็เริ่มจะรู้ว่าเขาทาสีขาวชะโลมพอกตัวมา แต่ว่าไม่ทันการณ์เสียแล้ว หวังได้เพียงว่า วันหนึ่งสายฝนจะชะล้างเอาสีที่พอกไว้ออกไป เมื่อปลายขนเปลี่ยนสี ได้แต่หวังว่าคนคงจะเห็นกันเสียที ว่าที่นำเราอยู่นี้ไม่ใช่หงส์ แต่เป็นกา

ปัญหามันอยู่ตรงไหน

ตอนนี้เรื่องฮอทสุดฮิตคือ เรื่องพระล็อคคอตำรวจ พระปลอม ไพล่ไปจนพระตุ๊ด
แต่ว่าอย่าได้เพ่อไปหลงกับเรื่องนี้ให้มากนัก
ผมไม่ได้บอกว่าเรื่องนี้ไม่สำคัญ แต่แค่ว่าเรื่องที่สำคัญยิ่งยวดกว่านั้น คือ เรื่องรัฐธรรมนูญ
คอบจับตาให้ดี ช่วงนี้เผลอไผลไปสักครู่ ที่ร่างไว้อาจจะเปลี่ยน เปลี่ยนไปไกลกว่าเก่า
ผมอยากจะเปรียบความหนักหน่วงของเรื่องนี้
เรื่องพระ เหมือนกับ ครูเลขกับภาษาไทยทะเลาะกัน
แต่รัฐธรรมนูญ เปรียบกับ การออกกฏให้นักเรียนทุกคนเปลี่ยนยูนิฟอร์ม จากเดิมชุดนักเรียน เปลี่ยนเป็นชุดไพรเวจ อะไรก็ได้
คือเรื่องแรกมันมีผลกระทบกับนักเรียนหลายคนเหมือนกัน และอาจทำความรำคาญใจในวงกว้าง จนถึงสร้างความสะใจในหมู่คนดู
แต่การเปลี่ยนยูนิฟอร์ม จะมีผลกระทบเป็นวงกว้างไปยังทุกๆคน ตั้งแต่นักเรียนยันครู
เริ่มตั้งแต่เด็กยากจนจะทำอย่างไร เด็กที่มั่งมีแต่งตัวสวยๆ แต่เด็กยากจนไม่มีจะใส่ ถ้าเค้าเลือกใส่ชุดนักเรียนต่อแล้วมันจะยังไง สำหรับเด็กที่มีจะแต่งตัวมาแข่งขันกันหรือไม่ แล้วมันจะไปไกลถึงแค่ไหน จะนุ่งสั้นนุ่งเว้าได้ม้ย รปภ จะทำอย่างไรถึงจะแยกแยะนักเรียนของตัวกับคนนอก คุณครูจะต้องแต่งตัวให้ดีขึ้นมั้ย หรือถ้าไม่จะมีผลกระทบอะไรกับการวอน แล้วเด็กผู้หญิงจะแต่งหน้าได้มั้ย
โอ้ย อีกร้อยแปด
ผมไม่ได้บอกว่าการแต่งชุดนักเรียนมันดีกว่าชุดไพรเวจนะครับ มันมีข้อดีข้อเสียแตกต่างกัน แต่ผมหมายถึงผลกระทบน่ะ มันยิ่งใหญ่ยุ่งขิงยิ่งกว่าใครจะเป็นสังฆราชา
เรากำลังพูดถึงอนาคตของลูกหลานเรา
คือ ไม่ว่าคุณจะคิดอย่างผมหรือไม่ มี่ไม่ต้องการรับร่างรัฐธรรมนูญนี้
แต่ ไม่ว่าคุณจะใส่ใจหรือไม่ใส่ใจมัน ร่างรัฐธรรมนูญฉบับนี้ถ้ามันผ่านไปบังคับใช้ได้มันจะมีผลกระทบต่อลูกคุณอย่างมหาศาล
ตอนนี้เรายังอยู่กับจุดที่ว่า ในร่างฉบับนี้ จะมีกลุ่มคนกลุ่มหนึ่งกำลังจะสืบทอด ความเป็นคนดีให้แก่กันไปได้ตลอดไป
ผมอาจจะเป็นคนขี้ระแวงสักหน่อย แต่ว่า ถ้าลูกคุณไม่ได้ถูกนับอยู่ในกลุ่มคนดีนั่น เค้าจะไม่มีวันมีสิทธิมีเสียงอย่างแท้จริง
ถ้าหากวันใดลูกคุณมีปัญหา แล้วขอร้องให้คนกลุ่มนี้แก่ปัญหา แล้วพวกเขาช่วยแก้ปัญหา นั่นเป็นเพราะว่าพวกเขาเป็นคนดี กรุณาแก้ปัญหาให้ลูกคุณ ไม่ใช่เพราะเขามีหน้าที่ ต้อง แก้ปัญหาให้ลูกคุณ
คือผมไม่เถึยงนะ ว่าความดีและจริยธรรมมันสำคัญ
แต่มันก็เป็นไปได้มากว่า พวกเขาซึ่งเป็นคนดี จะให้ระดับความช่วยเหลือ ตามมาตราฐานความดีของลูกคุณที่พวดเขาเป็นฝ่ายประเมิน ก็ในเมื่อเขายึดหลักความดีที่เกิดจากการกระทำ นับกรรมดีกรรมชั่วเป็นสำคัญในการนับพวกพ้องแลการประเมินตัดสินต่างๆนาๆ
คุณจะหวังให้พวกเขามีหน้าที่ต้องปฏิบัติต่อลูกคุณในฐานะอันเท่าเทียมกันในพลเมืองคนหนึ่ง ได้หรือ
หรือได้แค่หวังว่าพวกเขาจะปฏิบัติต่อลูกคุณในฐานของความกรุณาเพราะเห็นว่าลูกคุณเป็นคนดีในมาตราฐานของพวกเขา
ขอให้ลูกคุณโชคดี

ประชาธิปไตยที่แท้เป็นของใคร

คุณคิดเห็นอย่างไรครับ กับการเมืองในตอนนี้
คุณอยู่ข้างไหนครับ กับการเมืองในตอนนี้
คุณไม่รู้หรือครับว่า อีกข้างมันชั่วช้าเลวทรามขนาดไหน
เอ...คุณไม่เคยดูคลิปเหรอครับว่าเขาพูดอย่างไรกันไว้บ้าง
แล้วคุณไม่คิดบ้างหรือครับว่า ข้างที่คุณเลือกนั้นน่ะเขาคิดจะทำอะไรที่ไม่ดีไม่ดีอยู่
เอ่อ ที่จริงมันไม่ใช่อย่างที่คุณคิดหรอกนะครับ มันก็เห็นชัดเจนดีอยู่
ลองมองในมุมนี้ดูสิครับว่าถ้าปล่อยไปอย่างนี้มันจะเกิดอะไรขึ้น

เห็นพัฒนาการในการสนทนามั้ยครับ
ใครก็ตามที่ตกเข้าไปในวงพูดคุยเรื่องการเมืองในห้วงเวลานี้ แล้วบังเอิ๊ญบังเอิญว่า คุณกะคู่สนทนาคุยกันไปแบบอะไลเม้นมันขัดแย้งกัน
ปรากฏการณ์โน้มน้าวจะเกิดขึ้นในทันที เพราะแต่ละฝ่ายต่างก็คาดหวังว่าอีกฝ่ายจะหันมาคิดแบบเดียวกับตัวเอง จนถึงขั้นที่ว่าหากไม่คิดแบบเดียวกันขึ้นมาอาจจะแตกหักกันได้

อืม ตกลงว่าคุณ(มึง)จะไม่ทำอะไรเลย จะอยู่เฉยๆว่างั้น
ถ้าไม่ออกไปแสดงพลังแล้วมึง เอ๊ย คุณ จะบอกลูกหลานว่าไง
ขืนปล่อยไว้่อย่างนี้ประเทศชาติชิบมิสซิ่งแน่นอน คุณ เอ๊ย มึง เอ๊ย คุณจะนั่งดูมันชิบหายไปต่อหน้าต่อตาเหรอ
เพราะมีคนอย่างคุณ เอ๊ย มึง มากๆนี่แหละ พวกมันถึงได้ทำตามอำเภอใจ
ไอ้เหี้ย.....มันเลวแค่ไหน คุณ เอ๊ย มึงยังเข้าข้างอยู่ได้

สนทนาการมันจะเดเวล๊อปเม้นขึ้นเรื่อยๆ อย่างนี้ โดยที่ถ้าลองทำใจเป็นกลางๆ บทพูดนี้อาจเป็นได้ทั้งของคนเสื้อฟ้า เหลือง แดง ม่วง ชมพู แสด ได้ทั้งนั้น
ทำไมความคิดเราต้องเป็นใหญ่กว่าความคิดของอีกคนหนึ่ง
ทำไมคนที่ไปนอนในราชมังคลา หรือ เดินเป่านกหวีดตามท้องถนน ถึงได้หลงไปว่าตัวจะรู้ดีหรือยิ่งใหญ่ เท่ สมาร์ท เพื่อชาติ ไปกว่าคนที่อดทนดูเหตุการณ์อยู่ที่บ้าน
ทำไมคนที่อดทนอยู่ที่บ้านถึงได้บอกว่าเมื่อไหร่มันจะเลิกกันเสียที

นี่เพราะเรายังไม่ได้ยืนอย่างมั่นคงอยู่กับคำว่า ประชาธิปไตย อย่างแท้จริง

ถ้าคุณเป็นประชาธิปไตย คุณก็จะเคารพในความคิดของคนอื่น เพราะในเมื่อคุณยังอยากมีความคิดเป็นอิสระ ใยต้องไปพันธนาการความคิดคนอื่น
ถ้าคุณเป็นประชาธิปไตย คุณก็จะเคารพในความเห็นของคนส่วนมาก โดยที่ไม่ได้ดูแคลนความคิดของพวกเขาว่าต่ำชั้นกว่า ในขณะเดียวกันกู็ูไม่จำเป็นต้องคล้อยตาม หรือเห็นว่าตนเองด้อยกว่า ดังนั้นคุณก็จะพยายามให้คนอื่นได้เห็นความคิดของคุณ แต่ถ้าคุณพยายามแล้วเขาไม่คิดอย่างคุณ คุณก็รู้ว่าคุณได้ทำดีที่สุดแล้ว โดยไม่พักต้องสร้างมาตราฐานความดีงามเพื่อกดให้คนที่เห็นต่างกลายเป็นคนที่ด้อยคุณธรรมกว่าคุณ
ถ้าคุณเป็นประชาธิปไตยคุณจะยินดีที่เห็นฝ่ายตรงข้ามแสดงพลัง โดยไม่ไปเกลียดชังว่าพวกมันจะรวมตัวเป่านกหวีดหาพระแสงอะไร เพราะเมื่อคุณยังอยากแสดงพลังได้โดยเสรีและปลอดภัย คุณก็ย่อมจะยินดีต่อเสรีภาพในการแสดงพลังของอีกฝ่ายเช่นกัน เพราะในยามที่คุณเป็นฝ่ายชนะ คุณจะสามารถพูดได้ว่า คุณได้ให้โอกาสอีกฝ่ายอย่างเต็มที่แล้ว ในยามที่คุณเป็นฝ่ายแพ้ คุณก็จะได้ยินดีที่มีโอกาสเรียกร้องผลักดันและชักชวนอย่างเต็มกำลัง
ถ้าคุณเป็นประชาธิปไตย คุณจะไม่เรียกร้องให้ใครคนใดคนหนึ่ง ยกเลิก งด ออกไป จากการมีส่วนร่วมทางการเมือง เพราะคุณจะรู้ว่า ประชาธิปไตยนั้นไม่ใช่ของคุณ และไม่ใช่ของใครคนใดคนหนึ่ง หรือไม่ใช่ของคนหลายๆคนที่จะบอกว่า ใครหนึ่งคนนั้นไม่มีสิทธิทางการเมือง ตราบเท่าที่เขายังไม่ถูกตัดสินให้ขาดจากสิทธินั้นเนื่องจากการกระทำที่ขัดต่อกฏเกณฑ์ที่วางไว้ร่ามกันอย่างยุติธรรม
ถ้าคุณเป็นประชาธิปไตย คุณจะอดทนเพียงพอที่จะอยู่ร่วมกับคนที่ไม่เห็นด้วยกับคุณในบ้านเดียวกัน ในที่ทำงานเดียวกัน ในหมู่บ้านเดียวกัน ในจังหวัดเดียวกัน หรือในประเทศเดียวกัน เพราะคุณทราบว่าคุณเองก็ปรารถนาที่จะคงความคิดของคุณในขณะที่ยังอาศัยอยู่ในร่มชายคาเดียวกันเฉกเช่นกัน

ถ้าเมื่อไหร่คุณเริ่มสร้างมาตราฐานความดีงาม ที่บอกว่า สิ่งนี้ดีกว่าสิ่งนั้น ยกตัวเองให้สูงขึ้นและกดคนอื่นให้ต่ำลง คุณก็ได้เริ่มออกนอกแนวทางแห่งการเคารพในสิทธิของผู้อื่น และแน่นอนว่า เมื่อคุณเริ่มไม่เคารพในสิทธิของผู่้อื่น ความเข้าใจในสิทธิของตัวเองก็จะผิดเพื้ยนไปติดตามกัน