เมืองไทยไม่น่าเลย!: 2008

วันอังคาร, ตุลาคม 07, 2551

สลายการปิดล้อมหน้าสภา คำถามอันมากมาย

สวัสดีครับ ท่านผู้เยี่ยมเยียนที่รัก

ขณะที่ผมเขียนอยู่นี้ ยังเป็นช่วงเวลาอันสับสนอยู่สำหรับผม สำหรับใครอีกหลายๆคน ว่ามันเกิดอะไรขึ้น
การสลายการชุมนุมที่หน้ารัฐสภาช่างรุนแรงอะไรปานนั้น ตามข่าว

ผู้คนส่วนมากที่ผมรู้จักจะกล่าวประณามการกระทำของรัฐบาลว่ารุนแรงเกินกว่าเหตุ ผมเองก็เห็นด้วย
มันเป็นภาพที่ดูแล้ว ทั้งน่าสลดใจ น่าหวาดเสียว น่าตื่นตระหนก

แต่ทว่า พอเวลาผ่านไปสักหลายชั่วโมง ผมก็สามารถเรียกสติกลับมาได้
ไม่ใช่ว่าภาพหลักฐานยังไม่พออีกหรือ สำหรับผู้ที่เชียร์พันธมิตร ผมไม่เถียงเลยครับว่าความรุนแรงอันเกิดขึ้นนี้เป็นเรื่อง น่าอันควรเกิดหรือไม่ เพราะก็เหมือนใครอีกหลายคนที่ไม่หวังให้เกิดเรื่องแบบนี้

แต่เราอยู่ท่ามกลางกระแสข่าวครับ จะดำขาวดีชั่ว รบกวนให้ถอยหลังมาตรองด้วยสติ
ดูข่าวให้ดีให้ชัดและให้จบ อย่าเพ่อปิดหนังสือเมื่ออ่านหน้าแรก ยังมีความคิดเห็นมุมมองอีกมากมายครับให้ทุกท่านคิดให้ดีๆ
ผมไม่ตอบคำถามนี้ครับ เพราะผมเองก็ยังไม่ได้คำตอบ ลองตรองดูนะครับ

รัฐบาลตั้งใจทำเกินกว่าเหตุ เป็นท่าน ท่านจะทำหรือไม่ในสถานการณ์อย่างนี้?
กระสุนแกซน้ำตา เพียงพอหรือไม่ ที่จะสลายการชุมนุม ถ้าพอทำไมต้องมีกระสุนรูปแบบอื่นๆ?
กระสุนแกซน้ำตา รุนแรงขนาดไหน ในระยะไกลทำความบาดเจ็บได้แค่ไหน?
ระเบิดเพลิง ชื่อนี้ฟังดูน่ากลัว แต่มันมีความร้ายแรงเพียงใด?
ระเบิดควัน ทำอันตรายผู้คนในระยะเท่าไร และรุนแรงแค่ไหน?
ระเบิดที่ทำให้ขาขาด มาจากไหน ซากระเบิดระบุได้หรือไม่ว่าน่าจะเป็นของใคร?
ถ้าระเบิดเป็นของตำรวจ จำเป็นต้องใช้หรือไม่ แล้วใช้ทำไม เพื่ออะไร ใช้แล้วใครได้ประโยชน์?
ถ้าเป็นระเบิดของมือที่3 ทำเพื่ออะไร ประโยชน์คืออะไร?
กระสุนแกซน้ำตาได้ยินว่ายิงเป็นวิถีโค้งไม่อันตราย ทำไมตำรวจบางท่านจึงหันกระบอกเข้าตรงๆ เกิดอะไรขึ้น?
ใครบ้างที่บาดเจ็บ ชื่ออะไร บ้านอยู่ที่ไหน สามารถให้ความช่วยเหลือได้อย่างไร?
คุณเทียนชัย ไม่ทราบนามสกุล ที่เป็นเพื่อนคุณบัญชา บุญแก้ว เป็นใครมาจากไหนที่ให้ข่าวเดอะเนชั่นว่าเห็นตำรวจขว้างระเบิดลูกเกลี้ยงเข้ามา เขาเห็นอะไรรายละเอียดเป็นอย่างไร?
คุณบัญชา บุญแก้ว ถูกอะไรที่ขาทำไมกระดูกแตกละเอียด ทำไมผิดธรรมชาติของระเบิดลูกเกลี้ยง?
ผู้ที่เสียชีวิต เสียชีวิตด้วยสาเหตุใด?
ทำไมคนที่ได้รับการยอมรับว่าเป็นกลางอย่างคุณหญิงพรทิพย์ ถูกขัดขวางไม่ให้เข้าตรวจ ใครขัดขวาง ขัดขวางทำไม ขัดขวางแล้วได้อะไร หรือไม่เสียอะไร?
รถระเบิด ระเบิดทำไม ระเบิดแล้วได้อะไร ใครควรเป็นคนทำ ระเบิดมาจากไหน?
ก่อนการสลายมีการพูดคุยหรือไม่ ถ้าใช่ผลลัพธ์คืออะไร ถ้าไม่ใช่ทำไมไม่พูดคุย ต้องการอะไร?
ถ้าพูดคุยพันธมิตรยินดีให้ผ่านหรือไม่?
ถ้าไม่ยอมทำอย่างไร ย้ายที่ประชุม พันธมิตรจะเห็นเป็นเรื่องดีที่รัฐบาลไม่ใช้กำลังหรือไม่ หรือจะบอกว่ารัฐบาลไม่เอาไหน?
ถ้าไม่ใช้กำลัง ซึ่งโดยสากลแล้วการใช้กำลังโดยการใช้แกซน้ำตาคือมาตราการเบาที่สุด แล้วจะทำอย่างไร?
ผู้ที่วิจารณ์ว่า ทำรุนแรงเกินกว่าเหตุ ให้คำตอบอะไรที่ดีกว่าบ้างนอกจากตำหนิ?
พันธมิตรโดยเฉพาะผู้นำต้องการเห็นอะไร ถึงได้ส่งคนไปหน้ารัฐสภาทั้งที่เรื่องการประชุมไม่ใช่เรื่องของรัฐบาลอย่างเดียวเป็นเรื่องของสภาผู้แทนราษฏร?
ทำไมฝ่ายรัฐบาลไม่ถามฝ่ายค้านว่าควรจะย้ายการประชุมหรือไม่?
ถ้าฝ่ายรัฐบาลตัดสินใจ ฝ่ายค้านจะให้ความเห็นว่าอย่างไร?
สิ่งที่ตำรวจทำ ถ้าถูกกำหนดให้เป็นความรุนแรง ฝ่ายค้านย่อมไม่ร่วมประชุมตามปกติ แล้วทำไมถ้ารัฐบาลเป็นผู้สั่งให้ทำรุนแรงเกินกว่าเหตุถึงคิดว่าการประชุมอันนั้นจะครบองค์และสมศักดิ์ศรี?
ทำไมฝ่ายรัฐบาลถึงต้องคิดว่าย้ายที่ประชุมไม่ได้?
รัฐสภาต้องประชุมตามวาระ มันถูกหรือไม่ที่ปิดล้อมไม่ให้เข้าประชุม?
เคยเห็นการประท้วงต่างประเทศหรือไม่ แม้มีการชุมนุมแต่ไม่กีดขวางทางเข้าออก ของเขาไม่เข้าท่า หรือว่าเราทำเกินไป?
ก่อนสลายการชุมนุม ตำรวจไม่ทำการประเมินความเสี่ยงหรือครับ นับตั้งแต่ภาพข่าวจนถึงการกำหนดภาระหน้าที่ มันอ่อนไปหรือเปล่า?

อ่านไปอ่านมาบางท่านอาจจะบอกว่าผมเข้าข้างรัฐบาลอีกแล้ว แต่ไม่หรอกครับผมอยู่ข้างบ้านเมืองมากกว่า
คำถามบางคำอาจไม่ถูกใจกัน มันก็เป็นได้ ในโลกปถุชนนี้ แต่ด้วยสุจริตครับ ผมอยากให้บ้านเมืองนี้ดีกว่าอยากให้ใครอยู่ใครไป มันไม่ได้อะไร เจ็บกันทุกฝ่าย
ขออภัยที่คำถาม ระบุชื่อผู้รับบาดเจ็บเป็นตัวอย่าง เพียงเพื่อบอกว่าเราไม่ควรจบคำถามกันแค่ที่ผลของมันแต่เราน่าจะตั้งคำถามเพื่อถามหาสาเหตุของมัน
ผมอยากให้ช่วยกันตั้งคำถามครับ ก่อนเชื่อ
เราตัวเล็กๆ คงเป็นได้แค่หมาก ไม่ว่าจะฝ่ายไหน แต่ถ้าจะเป็นหมากแล้วเราก็น่าจะทบทวนให้แน่ใจว่าเราเข้าใจดีแล้ว ก่อนจะไปเป็นหมากให้ใคร

วันอังคาร, กันยายน 16, 2551

ประชาภิวัฒน์ มันใช่ประชาธิปไตยที่ไหนเล่า

แปลกนะครับ มันแปลกดีนะครับ ผ่านไป2ปี บ้านเมืองไปไม่ถึงไหน
มันอะไรกันครับ
เรายังมีนักการเมืองที่มองปัญหาผ่านๆ แก้ปัญหาแบบลวกๆ
เรายังมีสื่อที่ขาดความรับผิดชอบต่อบ้านเมือง
เรายังมีนักเคลื่อนไหวที่ไม่มองอะไรไปกว่าเป้าหมายของตัวเอง
เรายังมีนักวิชาการที่ขาดวิสัยทัศน์รอบด้าน
เรายังมีประชาชนที่เชื่อว่า ถ้าไม่เป็นประชาธิปไตยอะไรจะดีขึ้น
แปลกนะครับ มันแปลก

ผมไม่รู้จะเริ่มต้นอย่างไรดี ขอเริ่มเรื่องที่สำคัญที่สุด
ผมศรัทธาในระบอบประชาธิปไตยครับ
จริงอยู่ว่าการปกครองนั้นมีหลายรูปแบบ แลในทางทฤษฎีนั้นการปกครองระบอบประชาธิปไตยก็เป็นแค่รูปแบบหนึ่งและควรคงอยู่ในกาละ เวลาหนึ่งเท่านั้น
แต่ยังไม่ไช่เวลานี้ครับ ที่มันควรจากไป
จริงอยู่ว่า ประชาธิปไตย ที่เรามีอยูเปรียบเหมือนเด็กเล่นปืน ในบางครั้งมันก็อาจลั่นใส่ตัวได้ ไอ้ที่เราเรียกว่าเสรีภาพ บางครั้งมันก็มากเกินขอบเขตอันควรจะเป็น
แต่มันก็คือการเรียนรู้ครับ ถ้าเราจะเทียบ เด็กคนนี้เป็นเด็กที่ตายยากครับ บางครั้งปืนมันอาจจะลั่น แต่มันก็คือรสชาติของประชาธิปไตย
ผมยังคำนึงอยู่เสมอว่า การเคลื่อนไหวของพันธมิตร เป็นรสชาติของประชาธิปไตยจวบจนวันที่ พันธมิตร เริ่มเสนอไอเดีย 70-30
จนมาถึงวันนี้ พันธมิตร เสนอ รัฐบาลประชาภิวัฒน์ มันก็ชักจะไม่ไหวแล้วครับ
สิ่งที่ท่านว่ามามันหาใช่ประชาธิปไตยแม้ครึ่งใบไม่ มันเป็นการคัดสรรบุคคล อันไม่ต่างอะไรกับคอมมิวนิสต์
แม้กระนั้นคุณสุริยะใส ก็ยังยืนยันว่าเป็นประชาธิปไตยทางตรง เพราะที่ผ่านมาเป็นประชาธิปไตยทางอ้อม!
การที่เราเลือกบุคคลจากกลุ่มอาชีพต่างๆ เราจะยืนยันได้อย่างไรครับ ว่าจะได้ครอบคลุมทุกๆอาชีพได้อย่างครบถ้วน สมมติว่า ผมมีอาชีพเก็บขยะ ผมจะมีตัวแทนของผมหรือไม่ครับ
หรือถ้าผมมีอาชีพรับจ้างทำวิทยานิพนธ์ ผมจะมีกลุ่มตัวแทนอาชีพมั้ยครับ
ท่านอาจจะมีตัวแทนอาชีพนักหนังสือพิมพ์ และนักวิชาการ จะมีกี่คนครับ แล้วมันจะมากกว่ากลุ่มอาชีพชาวนาของผมมั้ย
อาชีพชาวนาของผมมีคนจำนวนมากที่สุดแล้วผมจะได้ตัวแทนนั่งในสภาสูงที่สุดมั้ยครับ
แล้วถ้าผมเป็นชาวนาเป็นตัวแทนในสภา แล้วอยู่ดีๆมีคนบอกว่าผมค้าขายด้วยเพราะเปิดร้านสะดวกซื้อ ผมจะต้องเปลี่ยนไปเป็นกลุ่มอาชีพร้านสะดวกซื้อมั้ยครับ
คิดอะไรกันครับ คิดอะไรกัน
ผมไม่เข้าใจว่า คุณอานันท์ ปันยารชุน ที่รักคิดอะไรครับ ทำไมรับรองการเมืองใหม่ออกหนังสือพิมพ์
ผมไม่เข้าใจว่า หนังสือพิมพ์ที่รักของผม(เสมอ) ทำอะไรอยู่ครับทำไมไม่ชี้ผิดถูก มันน่ากลัวมากหรือครับ ที่จะบอกว่า...
นี่คือข่าวครับ พันธมิตร เสนอรัฐบาลประชาภิวัฒน์ อันไม่ใช่การปกครองแบบประชาธิปไตยในความหมายสากล แต่ พันธมิตร เชื่อมั่นว่านี่เป็นทางออกของประเทศไทย ที่การปกครองแบบประชาธิปไตยไม่สมควรถูกนำมาใช้เพราะประชาชนส่วนใหญ่ของประเทศไม่สามารถตัดสินใจเลือกคนที่ถูกต้องและดีพอสำหรับจะเป็นกลุ่มผู้บริหารประเทศได้
มันยากตรงไหนครับที่จะชี้อย่างนี้
ท่านเป็นอะไรกันครับ หรือว่าอะไรมันขึ้นไปในสมอง